خیریه تبریز، اولین خیریه ایران

با اولین خیریه ایران آشنا شوید

با اولین خیریه ایران آشنا شوید 1120 500 زهره شوریابی

همیشه دوست داریم اولین ها را بشناسیم و در مورد آنها بیشتر بدانیم در این مقاله به معرفی اولین خیریه ایران می پردازیم

با بررسی خیریه ها در فضای مجازی، به وجود خیریه های زیادی در کشور پی می بریم خیریه های نام آشنایی که در سالهای اخیر با حمایت نیازمندان توانسته اند اعتماد مردم را جلب نمایند و نام خود را در ذهنها ثبت نمایند. اما هیچ کدام از این موسسات اولین موسسه خیریه ثبت شده در ایران نمی باشد.


اولین خیریه ایران

مؤسسه خیریه تبریز در 21 محرم سال 1335 هجری قمری (مصادف با 25 آبان ماه سال 1295 هجری شمسی) توسط 15 نفر متشکل از اشخاص خوشنام و خیر شهر تبریز تاسیس شده که در اسناد و مدارک باقیمانده از آن زمان در موسسه و آرشیو (گنجینه اسناد ملی) از این اشخاص به عنوان اعضای مؤسس نام برده شده است.

این موسسه در پی استفتاء از مرحوم آیت الله العظمی شهیدی که یکی از مجتهدین برجسته زمان خود در شهر تبریز بوده و به یقین می توان گفت معظم له از افتخارات استان آذربایجان شرقی محسوب می شدند تأسیس و با ثبت رسمی و قانونی در وزارت معارف و اوقاف وقت فعالیت خود را در زمینه های رسیدگی به نیازمندان جامعه، نگهداری از کودکان بی سرپرست، نگهداری و مداوای بیماران روانی آغاز کرده است.

فعالیت های خیریه تبریز، اولین خیریه در ایران

بعد از ثبت این موسسه ؛ در سازمان های مربوطه ( وزارت معارف و اوقاف آن زمان ) فعالیت های این خیریه، در حوزه های کمک به مستمندان ، کودکان فقیر و بیماران روانی به طور رسمی شروع شد .

کمک های مردمی به این موسسه خیریه روز به روز یشتر  و افراد بیشتری تحت حمایت موسسه قرار می گرفتند و موسسه گسترده تر می شد . از همان روز های اول این موسسه اقدام به تاسیس ساختمان های جدید و بزرگ کرد تا فعالیت های موسسه هر چه بیشتر بهبود یابند . یکی از این ساختمان های جدید که در محله تپلی باغ قرار داشته ، به نگهداری و درمان بیماران روانی تخصیص یافت . ساختمان بعدی برای نگهداری از کودکان بی سرپرست و بد سرپرست انتخاب شد و بقیه ساختمان ها هم به مدارسی تبدیل شدند که بیماران کم هوش به تحصیل بپردازند . بهترین پزشکان و دبیران به کار این ساختمان ها دعوت شدند تا بهترین خدمات به افراد بیمار و نیازمند ارائه شود .

فعالیت های خیریه تبریز برای داشتن شهر بدون گدا

سال 1317 بود که سازمان شهربانی و بلدیه تبریز در آن زمان تصمیم گرفت افراد نیازمند بی خانمانی را که در سراسر شهر آواره بودند و وضعیت بسیار بدی داشتند را جمع آوری کند . این افراد به مکان های از پیش تعیین شده ای انتقال می یافتند تا زندگی بهتری را تجربه کنند . در همین زمان مدیران اولین موسسه خیریه ایران این مکان ها را هم تحت پوشش خود قرار دادند تا مواد غذایی و سایر امکانات بهداشتی و رفاهی آنها را تامین کند .

زندگی همچنان در جریان بود و افراد بیکار و نیازمند بیشتر می شدند . موسسه خیریه بار دیگر دست به اقداماتی نیکوکارانه زد ؛ ساختمان های جدید تری را تاسیس کردند تا با آموزش صنعت و تجارت افراد بیکار را نجات دهند . آنها پس از کارآموزی وارد بازار کار می شدند و برای خود و خانواده شان درآمد کسب می کردند .

بعد از گذشت 7 سال یعنی در سال 1325 دیگر همه ساختمان های زیر مجموعه این موسسه خیریه را به خوبی می شناختند و از عملکرد آنها راضی بودند . افراد نیازمندی که از سطح شهر جمع آوری می شدند بسته به حرفه ای که دوست داشتند در آن کار کنند ، حدود شش ماه تا دو سال آموزش حرفه ای می دیدند . بعد از اتمام آموزش،  سرمایه اولیه ای از سوی خیر های این موسسه خیریه در اختیارشان قرار می گرفت تا برای خود کارگاه بزنند و کسب و کارشان را راه بیندازند . تجهیزات بخرند و خلاصه پیشرفت کنند . هنگامی که این پیشرفت رخ می داد ، این کارگاه ها با اختیار خود حدود 50 درصد سودی را که به دست می آوردند به موسسه خیریه اهدا می کردند .